Afgelopen week stond ik bij de drukker. Terwijl de immense persen op volle toeren draaiden en de geur van verse inkt de ruimte vulde, besefte ik het ineens heel goed: hij is er. Mijn eigen boek.
Leven volgens je bucketlist betekent voor mij dat je je passie volgt, betekenisvol leeft en bovenal geen kostbare tijd verspilt aan ‘misschien doe ik het ooit nog wel een keer’. We doen het nu. Het schrijven van dit boek was een droom die met neon-roze letters op die lijst stond. En vandaag kan ik zeggen: dat item is snoeihard afgevinkt.
De student echt centraal zetten
Binnen de kaders, buiten de lijntjes is allesbehalve een stoffig theorieboek geworden. Iedereen die mij kent, en de artikelen hier op Onderwijs op Afstand volgt, weet dat ik het liefst met beide benen in de klei sta. In dit boek combineer ik de rauwe, dagelijkse praktijk uit mijn eigen ervaringen met inspirerende verhalen van collega’s uit het land. Daarbij komen de nieuwste inzichten uit onderwijsonderzoek aan bod.
Het is een gids geschreven voor de leraar of docent die op zoek is naar meer echte, oprechte betrokkenheid. Hoe breek je door de apathie heen die we allemaal wel eens in de klas of collegezaal zien? Hoe bouw je relaties op en creëer je een veilige omgeving waarin ruimte is voor experimenten? Welke omgeving biedt ruimte waarin fouten gemaakt mogen worden en studenten echt eigenaarschap pakken? De sleutel ligt in het aansluiten bij de belevingswereld van de student. Vooral ook in het lef hebben om af en toe buiten de lijntjes te kleuren.
Technologie als middel, vakmanschap als basis
Of we het nu hebben over praktisch gericht onderwijs of theoretisch gericht onderwijs; de basis is altijd het enorme respect voor het vakmanschap van de docent. Bovendien geldt dat voor de toekomstige professional.
Natuurlijk spelen educatieve technologie en gerichte werkvormen een rol in mijn aanpak. We leven in een wereld waarin AI, VR en AR razendsnelle ontwikkelingen doormaken. Maar laat één ding helder zijn: deze technologieën zijn in mijn boek—net als in mijn lessen—een middel. Het is een bewuste brug om dichter bij die leefwereld van de student te komen, maar het mag nooit een doel op zich worden. De verbinding tussen mens en mens staat altijd voorop.
Je doet het nooit alleen
Een boek schrijven is een fantastisch avontuur en een intens proces, maar je doet zoiets nooit in je eentje. Ik wil daarom een gigantische shoutout geven aan Vincent en Jan Anton van uitgeverij BOOM. Bedankt voor de kans, het vertrouwen en de ruimte om dit project helemaal ‘op z’n Dimitri’s’ aan te pakken.
Daarnaast maximale credits voor de waanzinnige inhoudelijke bijdragen van Bas Heerink, Jolien Dopmeijer, Karim Amghar, en natuurlijk mijn vaste partner in crime hier op het platform, Barend Last. Jullie expertise en perspectieven maken dit boek compleet! 🙌
Vanaf VANDAAG ligt het boek in de schappen en is het online te bestellen. 👉 Voeg hier de link naar het boek in
Ik ben enorm benieuwd naar jullie reacties!
Kleur af en toe buiten de lijntjes.
– Dimitri
Ontdek meer van
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.