Soms begint een goede les niet bij je PowerPoint… Soms begint hij bij een student die tussendoor iets roept waarvan jij denkt: ja, daar gaat mijn planning. Volgens mij zijn dat zijn vaak de momenten waarop ons onderwijs eindelijk begint te ademen. Je kent die lessen wel waarin alles klopt op papier. De opbouw is logisch, de leerdoelen zijn scherp, je hebt zelfs nagedacht over de overgang tussen dia 7 en 8. Dat is het moment waarop je innerlijke onderwijskundige zachtjes begint te spinnen.

Tot een student vraagt: “Maar meneer, waarom is dit eigenlijk belangrijk?” Au.
Die vraag is helemaal niet brutaal, het is misschien wel de eerlijkste vraag die een student kan stellen. Alleen komt hij vaak precies op het moment dat jij net lekker op stoom bent en je lesplan denkt: hallo, ik was hier ook nog. Voor mij zit daar de kunst van aansluiten. Aansluiten betekent niet dat je je les moet vermommen als iets hips. Je hoeft geen straattaal door je uitleg te strooien alsof je een educatieve confettikanon bent. Studenten prikken daar genadeloos doorheen, aansluiten betekent dat je bereid bent om de brug te zoeken tussen jouw vak en hun werkelijkheid.
Soms zit die brug in een stage-ervaring, soms in een bijbaan, soms in een irritatie en soms in een fles olijfolie waarvan een student zich hardop afvraagt waarom dat kleine ding twaalf euro kost. Dan kun je zeggen: “Dat komt later in de les.” Of je kunt denken: wacht eens even, hier ligt misschien wel goud op tafel. Zo’n vraag is geen verstoring van je les, het is een ingang. Een deur die studenten zelf op een kier zetten. En als docent is het dan de kunst om niet meteen met je volledige vakinhoud door die deur naar binnen te stormen, maar eerst even te kijken wat erachter zit.
Wat zien zij?
Wat vragen zij zich af?
Waar botst hun beeld met jouw vakkennis?
Daar ontstaat volgens mij relevantie, en dan niet als sausje achteraf. Niet als “jongens, dit is belangrijk voor later” op standje automatische piloot maar als iets wat voelbaar wordt in het moment. De lesstof verandert niet per se maar jij verandert de ingang en dat is een groot verschil.
Reflectievraag
Welke vraag van een student heb jij laatst misschien te snel geparkeerd, terwijl daar eigenlijk een ingang naar je les lag?
In Binnen de kaders & buiten de lijntjes schrijf ik verder over de kunst van aansluiten: niet door krampachtig cool te doen, maar door de werkelijkheid van studenten serieus te nemen.
Ontdek meer van
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.