Theetuin, technologie & een tafel vol kippen… Gisteren gaf ik een keynote met veren en verbinding. Letterlijk. Terwijl ik sprak over waarom verbinden in tijden van technologie zó belangrijk is, liepen er in de theetuin kippen over tafel terwijl ik probeerde Keynote te verbinden met mijn verhaal. En weet je wat? Het klopte helemaal. Want daar, tussen het groen en het gekakel, hadden we het over iets dat in het onderwijs vaak onder druk staat: de relatie vóór de prestatie. Een goede Keynote verbinden kan je hierbij helpen. Over hoe we als docenten niet alleen kennis overdragen, maar vooral ook een brug moeten slaan naar de belevingswereld van studenten. De studenten nu die swipen sneller dan wij denken, maar zoeken nog altijd naar veiligheid, echtheid, erkenning. Door Keynote te verbinden aan hun wereld, maken we die brug sterker. We spraken over:– hoe technologie pas echt werkt als het verbonden is met menselijke warmte– waarom zien belangrijker is dan zenden– en hoe zelfs AI de relatie niet vervangt, maar hooguit ondersteunt En terwijl ik daar stond, tussen mensen met open oren én open hart, voelde ik weer: verbinding is geen extraatje in het onderwijs, het ís de basis. Keynote verbinden met deze ideeën maakte het des te krachtiger. Dank aan iedereen die erbij was. En aan de kip die mij even onderbrak met een luide tok. Ook dat is onderwijs anno nu: leren omgaan met wat er is onverwacht, echt en levendig.
Pitch AI-Hackathon – Lucas: een AI-oplossing voor studentenwelzijn?!
Tijdens de AI Hackathon ontwikkelde ons team een AI-agent genaamd Lucas, die studieproblemen van studenten vroegtijdig opspoort en passende interventies suggereert. Het doel is om het welzijn van studenten te verbeteren en hen te ondersteunen in hun leerproces, zonder de rol van de leraar te vervangen. Het project werd als waardevol ervaren.
Dagvoorzitter: Symposium zelfregulerend leren (dat doe je toch niet alleen?)
Eerst leren reguleren voordat je het leren kunt reguleren Reflectie op een dag vol inzichten, verbinding en een vleugje Hengelo Sommige zinnen blijven hangen. Ze prikken zachtjes in je bewustzijn. “Je moet eerst leren reguleren voordat je het leren kunt reguleren.” Bam. Daar stond-ie dan. Midden in de spotlight tijdens het Symposium Zelfregulerend Leren van Boom Uitgevers, waar ik als dagvoorzitter de middag aan elkaar mocht praten. Met de nodige relativering en ja, het publiek weet nu ook dat Hengelo het Saint-Tropez van Nederland is. Maar deze middag draaide natuurlijk niet om mij… Het draaide om leren. En vooral om samen leren. Over regulatie, coregulatie en de menselijke maat in onderwijs. Wat bleef hangen Derk Bransen en Barend Last presenteerden hun nieuwe boek Dat doe je toch niet alleen?! Een oproep tot meer coregulatie in het onderwijs. Geen handleiding vol trucjes maar een uitnodiging tot écht kijken. Naar de student, naar elkaar en naar jezelf. Jolien Dopmeijer benadrukte het belang van verbondenheid. Zonder sense of belonging geen basis om goed te leren reguleren. Haar afsluitende zin zonder regulatie geen prestatie voelde als een kloppend slot op haar verhaal. Sylvia Heeneman liet zien hoe toetsing studenten kan helpen of juist hinderen. Programmatisch toetsen blijkt geen luxe maar een essentiële manier om zelfregulatie serieus te nemen. Als dagvoorzitter van het symposium onderstreept dit de kern van samen leren. Gert van Hardeveld gaf een inkijkje in Open-ICT bij de HU. Geen cijfers of tentamens maar wel coaches, authentieke opdrachten en een stevige leeromgeving. Een vorm van onderwijs waar leren en begeleiden samenvallen. Coregulatie zoals je het wenst. Jolanda Mol liet ons Team Based Learning niet alleen begrijpen maar ook ervaren. Door te doen ontstond inzicht. Precies zoals het bedoeld is. In het panelgesprek deelden Petra Bunnik-Tibbe en Mijke van As hun visie. De vraag of zelfregulerend leren ook werkt met jonge kinderen of mbo-studenten kreeg een volmondig ja. Mits je goed kijkt naar het individu en passende begeleiding biedt. Dagvoorzitter zijn tijdens dit symposium bevestigde de kracht van persoonlijke aandacht. Wat ik meeneem Coregulatie is geen methode of werkvorm. Het is een houding. Een mindset. Onderwijs is lang teveel verzelfstandigd. Alsof leren iets is wat je vooral alleen moet doen. Maar leren is relationeel. Regelen dus ook. We willen dat studenten eigenaarschap tonen. Maar bieden we wel de condities waarin dat kan ontstaan? We hopen op reflectie en leerhouding. Maar geven we zelf het voorbeeld? Leren vraagt verbinding. Vertrouwen. Voorleven. Ook als dagvoorzitter tijdens een symposium vergt dit continu afstemming. Nieuwsgierig naar het boek van Derk en BarendJe vindt het hier: https://shorturl.at/0IiTd
Podcast Teacher Mastery: AI in de klas, onderwijsvernieuwing en de kunst van onthaasten
Ik was te gast bij de Teacher Mastery Podcast van Joyce van Ombergen Jong, samen met Joost Jong. We spraken over in de Podcast AI in de klas en andere onderwerpen die mij raken en waar ik dagelijks mee bezig ben. Wat betekent AI in de klas? Hoe kunnen we technologie inzetten zonder het menselijke aspect te verliezen? Welke rol speelt onderwijsvernieuwing en hoe zorgen we ervoor dat innovatie niet leidt tot nog meer werkdruk maar juist tot meer ruimte en rust? We hadden het ook over mijn ontmoeting met voormalig onderwijsminister Robbert Dijkgraaf en ik deel een paar inspirerende boeken en podcasts die mij hebben geholpen anders naar onderwijs te kijken. Zin in een goed gesprek vol energie en ideeën? Luister de aflevering hieronder terug:
Podcast: Talent in Twente
Over talent kweken en [be]houden. Voor welke beroepen leiden we op en zijn dat de goede? Hoe is het onderwijs georganiseerd? Past dat bij wat nodig is? Generatie Alpha komt er aan. Wat moeten die leren en straks kunnen? Over het [zelf] beeld van Twente. Welke kant willen we met Twente op? In wat voor een ondernemersklimaat en via welk onderwijsklimaat? En wat hebben Twente en Texas gemeen? Dit is de 3e en laatste van drie podcastopnames in de serie ‘ De regio aan zet. Breek de Bubbel’. LIVE opgenomen op 04-02 met publiek bij de Gieterij in het Ondernemerslab Twente| ROC van Twente.