Afgelopen woensdag had ik de eer om als dagvoorzitter op te treden tijdens het congres ‘Breinbrekers’, georganiseerd door Zorgonderwijsvernieuwers. Een dag die volledig in het teken stond van het aansluiten bij de belevingswereld van de huidige generatie studenten en het vakmanschap van de docent. Het zorgonderwijs staat voor een flinke uitdaging: hoe leiden we professionals op die niet alleen beschikken over de juiste kennis, maar ook over veerkracht en eigenaarschap? Als dagvoorzitter mocht ik de dag openen en de verbinding leggen tussen de verschillende perspectieven op breinleren, zelfregulatie en motivatie. Activerende werkvormen: Van luisteren naar doen Naast mijn rol als dagvoorzitter gaf ik de masterclass ‘Activerende werkvormen & Leren’. Hierin stond mijn kernvisie centraal: de student moet niet louter een passieve ontvanger zijn, maar een actieve deelnemer in het eigen leerproces. We hebben gekeken hoe we met variatie en samenwerking studenten echt eigenaarschap kunnen geven. Technologie zoals AI en VR kwam hierbij uitgebreid aan bod. Voor mij is technologie nooit een doel op zich, maar een krachtig middel om dichter bij de student te komen en de betrokkenheid te vergroten. Het was inspirerend om te zien hoe docenten en praktijkopleiders uit de zorgsector direct aan de slag gingen met werkvormen die verantwoordelijkheid en interactie stimuleren. Frictie en groei De dag bood een prachtige mix van wetenschap en praktijk. Van de ‘7 breinwijsheden’ van Jeanne Bakker tot het pleidooi van Erik Scherder voor frictie in het leerproces; groei ontstaat immers niet in gemak, maar in inspanning. Dit sluit naadloos aan bij mijn overtuiging dat we de lat voor onze praktisch gerichte studenten hoog mogen leggen, mits we ze de juiste tools voor zelfregulatie bieden. Vakmanschap in de zorg Wat me het meest bijblijft van deze dag, is de enorme passie voor vakmanschap in de zorg. Of het nu gaat om theoretisch of praktisch gericht onderwijs: de behoefte om de nieuwe “generatie” studenten écht te begrijpen en te ondersteunen bij hun professionele ontwikkeling is groot.
Webinar serie: Statenleden – Waarom de volksvertegenwoordiger de regie over AI moet pakken.
Afgelopen week mocht ik voor de tweede keer een groep Statenleden meenemen in de wereld van Kunstmatige Intelligentie. Twee avonden lang doken we niet alleen in de techniek. Vooral doken we in de vraag: hoe behoud je als volksvertegenwoordiger de regie in een digitaliserende samenleving? Technologie als middel, niet als doel In mijn werk in het praktijkgericht onderwijs zeg ik altijd: de student staat centraal, technologie is slechts het middel om dichter bij hun belevingswereld te komen. Datzelfde geldt voor het Statenwerk. Of het nu gaat om complexe data-analyses of de ethische kaders van de EU AI Act, het doel is nooit ‘meer AI’. Het doel is een krachtigere volksvertegenwoordiging. Tijdens de online trainingen op 10 en 24 maart hebben we die vertaalslag gemaakt. We lieten de automatische piloot los en keken kritisch naar: De menselijke maat in digitalisering Het is inspirerend om te zien hoe Statenleden de handschoen oppakken. Digitalisering is geen ‘ver-van-mijn-bed-show’ meer. Het is inmiddels een essentieel onderdeel van het politieke handwerk. Door AI bewust en praktisch in te zetten, creëren we ruimte voor wat er écht toe doet: de verbinding met de burger en de inhoud van het beleid. Ik kijk met veel energie terug op deze sessies. Het laat zien dat, of het nu in de klas is of in de Statenzaal, passie voor je vak en een nieuwsgierige blik op technologie de sleutel zijn tot betekenisvolle vernieuwing. Afgelopen week mocht ik voor de tweede keer een groep Statenleden meenemen in de wereld van Kunstmatige Intelligentie. Twee avonden lang doken we niet alleen in de techniek. Vooral doken we in de vraag: hoe behoud je als volksvertegenwoordiger de regie in een digitaliserende samenleving? Technologie als middel, niet als doel In mijn werk in het praktijkgericht onderwijs zeg ik altijd: de student staat centraal, technologie is slechts het middel om dichter bij hun belevingswereld te komen. Datzelfde geldt voor het Statenwerk. Of het nu gaat om complexe data-analyses of de ethische kaders van de EU AI Act, het doel is nooit ‘meer AI’. Het doel is een krachtigere volksvertegenwoordiging. Tijdens de online trainingen op 10 en 24 maart hebben we die vertaalslag gemaakt. We lieten de automatische piloot los en keken kritisch naar: De menselijke maat in digitalisering Het is inspirerend om te zien hoe Statenleden de handschoen oppakken. Digitalisering is geen ‘ver-van-mijn-bed-show’ meer. Het is inmiddels een essentieel onderdeel van het politieke handwerk. Door AI bewust en praktisch in te zetten, creëren we ruimte voor wat er écht toe doet: de verbinding met de burger en de inhoud van het beleid. Ik kijk met veel energie terug op deze sessies. Het laat zien dat, of het nu in de klas is of in de Statenzaal, passie voor je vak en een nieuwsgierige blik op technologie de sleutel zijn tot betekenisvolle vernieuwing. Afgelopen week mocht ik voor de tweede keer een groep Statenleden meenemen in de wereld van Kunstmatige Intelligentie. Twee avonden lang doken we niet alleen in de techniek. Vooral doken we in de vraag: hoe behoud je als volksvertegenwoordiger de regie in een digitaliserende samenleving? Technologie als middel, niet als doel. In mijn werk in het onderwijs zeg ik altijd: de student staat centraal, technologie is slechts het middel om dichter bij hun belevingswereld te komen. Datzelfde geldt voor het Statenwerk. Of het nu gaat om complexe data-analyses of de ethische kaders van de EU AI Act, het doel is nooit ‘meer AI’. Het doel is een krachtigere volksvertegenwoordiging. Tijdens de online trainingen op 10 en 24 maart jongstleden hebben we die vertaalslag gemaakt. We lieten de automatische piloot los en keken kritisch naar: De menselijke maat in digitalisering Het is inspirerend om te zien hoe Statenleden de handschoen oppakken. Digitalisering is geen ‘ver-van-mijn-bed-show’ meer. Het is inmiddels een essentieel onderdeel van het politieke handwerk. Door AI bewust en praktisch in te zetten, creëren we ruimte voor wat er écht toe doet: de verbinding met de burger en de inhoud van het beleid. Ik kijk met veel energie terug op deze sessies. Het laat zien dat, of het nu in de klas is of in de Statenzaal, passie voor je vak en een nieuwsgierige blik op technologie de sleutel zijn tot betekenisvolle vernieuwing.
Spreker: De energie van Skills the Finals 2026
Wat een week was het in Den Bosch. Wie afgelopen dagen door de hallen van de Brabanthallen liep, voelde het direct: een zinderende energie van passie, focus en bovenal vakmanschap. De ontknoping van Skills The Finals was niet zomaar een wedstrijd. Het was een eerbetoon aan de ruggengraat van onze samenleving. De student centraal, het vakmanschap voorop Als we praten over onderwijsvernieuwing en technologie, verliezen we soms de kern uit het oog. Maar hier, tussen de lassers, de zorgverleners, de ICT’ers en de koks, zag je waar het werkelijk om gaat. Technologie zoals AI en VR zijn prachtige hulpmiddelen om de belevingswereld van de student te verrijken. Toch zie je tijdens Skills dat de handen en het hart van de student de echte hoofdrol spelen. Of een finalist nu met goud naar huis ging of niet: iedere deelnemer is een winnaar in persoonlijke groei en professionele vorming. Het lef om op dat podium te staan en je talent aan 37.000 bezoekers te tonen, dat is waar “ondernemend gedrag” in de praktijk zichtbaar wordt. Teamwork achter de schermen Samen met (collega) onderwijsliefhebbers zoals Twan Stemkens en Dirk Megens mocht ik dit jaar weer onderdeel zijn van deze beweging. Van het geven van een sessie over faalangst tijdens het Podium voor Docenten tot het rondleiden van internationale delegaties; de trots op ons praktisch gericht onderwijs spatte er aan alle kanten vanaf. Maar de echte helden zijn vaak onzichtbaar: De waarde van het MBO Het is tijd dat we stoppen met praten over “hoger” of “lager” onderwijs. Skills The Finals bewijst elk jaar weer dat de term vakmanschap de enige juiste is. De complexiteit van de opdrachten en de precisie van de uitvoering dwingen diep respect af voor het vakmanschap dat we in Nederland rijk zijn. Voor mij was het een eer om, samen met andere (oud)Leraren van het Jaar, bij te dragen aan de sfeer en de inhoud. Of het nu gaat om een sessie over faalangst of het hosten van een webinar over de toekomst van werk: de student staat bij ons altijd centraal. Laten we die “Skills-vibe” vasthouden in de klaslokalen. Niet alleen tijdens de finales, maar elke dag opnieuw.
Keynote: Proefwerk – tussen twee werelden.
Soms zijn er momenten waarop alles samenkomt. Onlangs werd ik gevraagd om de dag te openen met een Keynote voor het event van Stichting Proefwerk. Dit Keynote proefwerk was voor mij bijzonder, want het thema, “Tussen twee werelden”, raakte mij direct. Want is dat niet precies waar de magie van goed onderwijs en echt vakmanschap ontstaat? Op het snijvlak van wie je bent en wat je voor een ander kunt betekenen. Applaus voor de Proefwerkers Stel je het beeld voor: aan de ene kant de gevestigde orde van scholen en organisaties, en aan de andere kant een grote groep bevlogen ‘proefwerkers’. Jonge mensen die de moed hebben om te onderzoeken of het onderwijs bij hen past, terwijl ze tegelijkertijd dagelijks hun enorme meerwaarde bewijzen op de werkvloer. Bovendien zorgde mijn keynote proefwerk ervoor dat deze verbindingen duidelijk naar voren kwamen. Het applaus dat over en weer ging, was meer dan een beleefdheidsvorm. Het was een erkenning van gelijkwaardigheid. We praten vaak over theoretisch of praktisch gericht onderwijs, maar deze dag liet zien dat die hokjes er niet toe doen als er passie en verbinding is. De student (en de jonge maker) centraal In mijn werk hamer ik er altijd op: de student moet centraal staan. Technologie zoals AI of VR is prachtig, maar het zijn slechts middelen om dichter bij die student te komen. Bij Stichting Proefwerk zie je dat principe in de praktijk. Deze jonge mensen zijn de verbinders. Ze stappen een wereld binnen die soms vastgerest lijkt en brengen daar nieuwe energie, een frisse blik en oprecht vakmanschap. Het is mooi om te zien dat de Keynote proefwerk bijdraagt aan het zichtbaar maken van deze ontwikkeling. Na een indrukwekkend optreden van Stichting Kikid zag ik iets moois gebeuren: de werelden versmolten. De gesprekken die volgden waren eerlijk, open en gericht op de toekomst. Overigens was het Keynote proefwerk een inspirerende opening van deze dag. Trots op het fundament Het is bewonderenswaardig hoe Stichting Proefwerk een veilige haven biedt voor dit talent. Ik ben oprecht trots dat ik een steentje mocht bijdragen aan deze dag. Het herinnert me er weer aan waarom ik doe wat ik doe: Dank aan het hele team van Stichting Proefwerk, de partners en de scholen die ruimte maken voor deze nieuwe generatie. Jullie laten zien dat ’tussen twee werelden’ niet betekent dat je nergens bij hoort, maar dat je de unieke positie hebt om twee werelden sterker te maken.
Keynote: IPON 2026 – Binnen de kaders, Buiten de lijntjes
De energie was er weer op de IPON 2026! Twee weken geleden mocht ik daar op de Mainstage staan met mijn keynote: “Binnen de kaders, buiten de lijntjes.” Voor mij was dit niet zomaar een presentatie over de nieuwste snufjes, maar een pleidooi voor de essentie van ons vak. In een wereld waarin we worden overspoeld door algoritmes en data, is het verleidelijk om de focus te verliezen. Maar laten we eerlijk zijn: technologie zoals AI, VR en AR is nooit het doel. Het is een krachtig middel, een brug om dichter bij de belevingswereld van onze studenten te komen. Of ze nu een vakmanschap leren in de techniek, de zorg of de handel; het gaat erom dat we hen zien en uitdagen. Tijdens de keynote nam ik de zaal mee in mijn zoektocht naar onderwijs dat niet alleen ‘slim’ is, maar vooral ook raakt. Onderwijs met lef. Dat betekent dat we soms binnen de kaders van het systeem moeten werken, maar de vrijheid moeten pakken om ver buiten de lijntjes te kleuren als dat de student ten goede komt. Mijn boodschap was volgens mij chaotisch maar zeker ook helder: behoud de menselijkheid. Juist nu AI taken van ons overneemt, wordt onze rol als coach en inspirator belangrijker dan ooit. We moeten studenten stimuleren om hun eigen passie te volgen en betekenisvol te leven. Want uiteindelijk draait het niet om de tool, maar om de vonk die je overslaat op de volgende generatie vakmensen. Het was mooi om mijn visie op ondernemend gedrag en digitale geletterdheid te delen met zoveel gelijkgestemden.