Afgelopen woensdag had ik de eer om als dagvoorzitter op te treden tijdens het congres ‘Breinbrekers’, georganiseerd door Zorgonderwijsvernieuwers. Een dag die volledig in het teken stond van het aansluiten bij de belevingswereld van de huidige generatie studenten en het vakmanschap van de docent. Het zorgonderwijs staat voor een flinke uitdaging: hoe leiden we professionals op die niet alleen beschikken over de juiste kennis, maar ook over veerkracht en eigenaarschap? Als dagvoorzitter mocht ik de dag openen en de verbinding leggen tussen de verschillende perspectieven op breinleren, zelfregulatie en motivatie. Activerende werkvormen: Van luisteren naar doen Naast mijn rol als dagvoorzitter gaf ik de masterclass ‘Activerende werkvormen & Leren’. Hierin stond mijn kernvisie centraal: de student moet niet louter een passieve ontvanger zijn, maar een actieve deelnemer in het eigen leerproces. We hebben gekeken hoe we met variatie en samenwerking studenten echt eigenaarschap kunnen geven. Technologie zoals AI en VR kwam hierbij uitgebreid aan bod. Voor mij is technologie nooit een doel op zich, maar een krachtig middel om dichter bij de student te komen en de betrokkenheid te vergroten. Het was inspirerend om te zien hoe docenten en praktijkopleiders uit de zorgsector direct aan de slag gingen met werkvormen die verantwoordelijkheid en interactie stimuleren. Frictie en groei De dag bood een prachtige mix van wetenschap en praktijk. Van de ‘7 breinwijsheden’ van Jeanne Bakker tot het pleidooi van Erik Scherder voor frictie in het leerproces; groei ontstaat immers niet in gemak, maar in inspanning. Dit sluit naadloos aan bij mijn overtuiging dat we de lat voor onze praktisch gerichte studenten hoog mogen leggen, mits we ze de juiste tools voor zelfregulatie bieden. Vakmanschap in de zorg Wat me het meest bijblijft van deze dag, is de enorme passie voor vakmanschap in de zorg. Of het nu gaat om theoretisch of praktisch gericht onderwijs: de behoefte om de nieuwe “generatie” studenten écht te begrijpen en te ondersteunen bij hun professionele ontwikkeling is groot.
Dagvoorzitter: Een dag vol verbinding en vakmanschap op de Unicoz Onderwijsdag
Eens in de vier jaar pakt de Unicoz Onderwijsgroep groots uit met hun Onderwijsdag. Een dag die volledig in het teken staat van ontmoeting, inspiratie en (mijn persoonlijke favoriet) de menselijke verbinding in het onderwijs. Ik had de eer om deze dag te mogen openen en te begeleiden als dagvoorzitter. De toon zetten: De student centraal Als dagvoorzitter mocht ik de aftrap verzorgen. Voor mij was dit hét moment om direct de kern te raken: hoe blijven we, te midden van alle technologische vernieuwingen, écht in contact met de belevingswereld van onze studenten? Technologie zoals AI, VR en AR zijn prachtige middelen, maar ze zijn pas waardevol als ze de afstand tussen docent en student verkleinen. Inspiratie van wereldformaat Na de opening en de presentatie van de nieuwe huisstijl door Carel Laenen (CVB Unicoz Onderwijsgroep), werd het stokje overgedragen aan twee indrukwekkende keynote sprekers: Vakmanschap in de praktijk Tussen deze zwaargewichten door mocht ik zelf een workshop geven over het aansluiten bij de belevingswereld van studenten. We doken in de vraag hoe we als onderwijsprofessionals de taal van de student kunnen spreken zonder onszelf te verliezen. Het mooie van deze dag was de balans tussen theorie en praktijk. Binnen de kaders, Buiten de lijntjes zeg maar! Innovatie en toekomst Een hoogtepunt was de uitreiking van de Unicoz Innovatieprijs, gewonnen door het Innovatorium van het Oranje Nassau College (Clauslaan). Het is geweldig om te zien dat vernieuwing van onderop zo wordt gewaardeerd. Dank aan Maniëlle van der Does, Rik Zwart, Raymond van den Berg en Jannetta voor de strakke organisatie. Het was een dag die precies liet zien waar goed onderwijs over gaat: passie, verbinding en de moed om buiten de gebaande paden te treden. Over vier jaar hoop ik er weer bij te zijn!
Dagvoorzitter tijdens de werkconferentie ‘Welkom in 2030; Retailinnovatie in een veranderd speelveld’
Vandaag mocht ik met veel plezier de rol van dagvoorzitter vervullen tijdens de werkconferentie Welkom in 2030; Retailinnovatie in een veranderd speelveld. Het was een eer om als dagvoorzitter te mogen optreden op zo’n belangrijk evenement. Het was een inspirerende dag waarop ruim honderd opleidingsmanagers, teamleiders en vertegenwoordigers uit mbo, hbo en bedrijfsleven samenkwamen. We verkenden hoe de retailsector zich ontwikkelt richting 2030. Onder mijn leiding als dagvoorzitter doken we in actuele thema’s. We behandelden AI en digitalisering, duurzaamheid, verschillende generaties op de werkvloer. Natuurlijk stelden we de vraag: hoe zorgen we samen voor goed opgeleide retailprofessionals van de toekomst? De energie was voelbaar en de conclusie helder: samenwerking is de sleutel. Mijn rol als dagvoorzitter hielp om de verbindingen te versterken. De online vindplaats van de Overlegtafel Retail & Handel is inmiddels live:? Bezoek de vindplaatsBinnenkort vind je daar ook de presentaties en het verslag van de dag. Trots op wat we samen met Karin Geurts, Karin Verschoor-Withag, Marloes Hellendoorn en Elise Berk hebben neergezet. En vooral: zin in de volgende stap! ? Met dank aan de Hogeschool van Amsterdam voor de gastvrijheid. Dank ook aan alle sprekers en panelleden voor hun waardevolle bijdragen:Stephan Moes, Tibert Verhagen, Sophie van Rooij, Sharon Peters-de Vries, Auke Wolfs, Thijs van Dijk, Wilco Verdoold, Camille de Regt-Harvey en Mariska Hendriks. Wil je ontdekken wat ik voor jouw team of bijeenkomst kan betekenen? Neem gerust contact op via de contactpagina!
Dagvoorzitter: Symposium zelfregulerend leren (dat doe je toch niet alleen?)
Eerst leren reguleren voordat je het leren kunt reguleren Reflectie op een dag vol inzichten, verbinding en een vleugje Hengelo Sommige zinnen blijven hangen. Ze prikken zachtjes in je bewustzijn. “Je moet eerst leren reguleren voordat je het leren kunt reguleren.” Bam. Daar stond-ie dan. Midden in de spotlight tijdens het Symposium Zelfregulerend Leren van Boom Uitgevers, waar ik als dagvoorzitter de middag aan elkaar mocht praten. Met de nodige relativering en ja, het publiek weet nu ook dat Hengelo het Saint-Tropez van Nederland is. Maar deze middag draaide natuurlijk niet om mij… Het draaide om leren. En vooral om samen leren. Over regulatie, coregulatie en de menselijke maat in onderwijs. Wat bleef hangen Derk Bransen en Barend Last presenteerden hun nieuwe boek Dat doe je toch niet alleen?! Een oproep tot meer coregulatie in het onderwijs. Geen handleiding vol trucjes maar een uitnodiging tot écht kijken. Naar de student, naar elkaar en naar jezelf. Jolien Dopmeijer benadrukte het belang van verbondenheid. Zonder sense of belonging geen basis om goed te leren reguleren. Haar afsluitende zin zonder regulatie geen prestatie voelde als een kloppend slot op haar verhaal. Sylvia Heeneman liet zien hoe toetsing studenten kan helpen of juist hinderen. Programmatisch toetsen blijkt geen luxe maar een essentiële manier om zelfregulatie serieus te nemen. Als dagvoorzitter van het symposium onderstreept dit de kern van samen leren. Gert van Hardeveld gaf een inkijkje in Open-ICT bij de HU. Geen cijfers of tentamens maar wel coaches, authentieke opdrachten en een stevige leeromgeving. Een vorm van onderwijs waar leren en begeleiden samenvallen. Coregulatie zoals je het wenst. Jolanda Mol liet ons Team Based Learning niet alleen begrijpen maar ook ervaren. Door te doen ontstond inzicht. Precies zoals het bedoeld is. In het panelgesprek deelden Petra Bunnik-Tibbe en Mijke van As hun visie. De vraag of zelfregulerend leren ook werkt met jonge kinderen of mbo-studenten kreeg een volmondig ja. Mits je goed kijkt naar het individu en passende begeleiding biedt. Dagvoorzitter zijn tijdens dit symposium bevestigde de kracht van persoonlijke aandacht. Wat ik meeneem Coregulatie is geen methode of werkvorm. Het is een houding. Een mindset. Onderwijs is lang teveel verzelfstandigd. Alsof leren iets is wat je vooral alleen moet doen. Maar leren is relationeel. Regelen dus ook. We willen dat studenten eigenaarschap tonen. Maar bieden we wel de condities waarin dat kan ontstaan? We hopen op reflectie en leerhouding. Maar geven we zelf het voorbeeld? Leren vraagt verbinding. Vertrouwen. Voorleven. Ook als dagvoorzitter tijdens een symposium vergt dit continu afstemming. Nieuwsgierig naar het boek van Derk en BarendJe vindt het hier: https://shorturl.at/0IiTd
Keynote, rondleiding & impact!
Afgelopen week stond in het teken van verbinding, innovatie en impact. Tijdens de SURF Onderwijsdagen mocht ik namens Dutch EdTech en Npuls Pilothub Edtech (Jelle Kok & Renske de Beijer) rondleidingen verzorgen langs een aantal inspirerende EdTech startups tijdens de lunch. Het is gaaf om te zien hoe technologie kan bijdragen aan beter, slimmer en persoonlijker onderwijs. Met een duidelijke keynote impact is het ook geweldig dat deze partijen op deze manier een podium krijgen. Daarnaast heb ik meegedaan met onder andere Marian Kat-de Jong & Lianne Van Elk aan een sessie over de kennisinfrastructuur van “Nederland”. Hoe zou dit volgens jou ingericht moeten worden?! En heeeeel veeel genetwerkt en heeel veeel bekenden gezien en gesproken! ? Eerder deze week gaf ik een keynote met veel impact over “Technologie is overal”, waarin ik de balans heb gezocht tussen kansen en risico’s. Laten we eerlijk zijn: “Techniek is overal maar de mens maakt toch het verschil?!” Het was een goed moment om de keynote impact op de menselijke factor te benadrukken. Technologie kan veel, maar zonder de menselijke factor is het maar een tool. Die boodschap resoneerde, en het leverde mooie gesprekken op met collega’s van Het Perron. ???? Dank voor de uitnodiging bij deze mooie school met een mooie visie, Monique Sassmannshausen! En alsof dat nog niet alles was, mocht ik gisteren bij de uitreiking van de Young Impact Awards 2024 aanwezig zijn. Wat een energie en kracht bij die jonge “changemakers”! Zij laten met keynote impact zien dat de toekomst niet morgen begint, maar vandaag op verschillende thema’s. ?? Een aantal keer met kippenvel gezeten. Heel erg tof! Dank Wendy Kakebeeke! De rode draad? Samen maken we een toekomst waarin onderwijs, technologie en maatschappelijke impact hand in hand gaan. Heel tof dat ik mijn kleine steentje heb kunnen bijdragen!