Carnaval in het zuiden van Nederland is een fenomeen op zich. Waar sommigen het zien als een dagenlange verkleedpartij en een excuus om de werkweek even te vergeten, is het voor de echte carnavalsvierder een traditie doordrenkt van cultuur, saamhorigheid en ontlading. En als er één dans is die die verbondenheid in beweging omzet, dan is het wel de polonaise. Nu is het zo dat mijn beste kameraad Friso sinds een paar jaar in de buurt van Eindhoven woont en nog niet eerder dit feest heeft gevierd…. oftewel een WIN-WIN situatie! De kracht van de polonaise De polonaise is meer dan alleen maar een rij mensen die elkaar bij de schouders vastpakken en op de maat van feestmuziek voortbewegen. Het is een symbool van samenzijn, een moment waarop rang, stand en achtergrond wegvallen. Tijdens Carnaval maakt het niet uit of je dokter bent, student, bakker of burgemeester – zodra de polonaise begint, is iedereen gelijk. Van kroeg naar straat: de polonaise is overal In het zuiden van het land, met name in Noord-Brabant en Limburg, is de polonaise een vast onderdeel van het carnavalsfeest. Het begint vaak spontaan: iemand zet een hand op de schouder van de ander, een derde haakt aan, en voor je het weet kronkelt een lange sliert vrolijke feestgangers door de kroeg, de straat of zelfs een grote feesttent. Sommige cafés hebben amper ruimte om te bewegen, maar dat houdt niemand tegen. Mensen vinden altijd een manier om zich gezamenlijk voort te bewegen, soms schuifelend, soms springend, maar altijd lachend. En dan zijn er nog de grotere evenementen en optochten waar duizenden carnavalsvierders zich in de polonaise laten meevoeren door de feestvreugde. Een dans zonder ego De schoonheid van de polonaise zit in de eenvoud: je hoeft geen pasjes te kennen, geen ritmegevoel te hebben en zelfs geen ervaring met dansen. Het enige wat je hoeft te doen is je handen op de schouders van degene voor je leggen en meegaan in de flow. Het is een dans zonder ego, een beweging waarin iedereen samenkomt zonder oordeel. Dat maakt het een van de puurste vormen van feestvreugde. Een bucketlist-moment in Eindhoven Voor mij was Carnaval 2025 extra bijzonder. Samen met mijn kameraad Friso heb ik in Eindhoven een punt van mijn bucketlist kunnen afstrepen: een échte polonaise lopen in het zuiden! Het gevoel van de menigte die zich als een lange, vrolijke slang door de kroegen en straten beweegt, de muziek die iedereen meesleept en de onbekenden die plots vrienden worden – het was een ervaring om nooit te vergeten. We hebben gelachen, gezongen en ons volledig overgegeven aan de magie van het moment. Dit was niet zomaar een dans, dit was pure Brabantse carnavalstraditie in volle glorie. Carnaval vieren met het hart Carnaval draait om loslaten, om het tijdelijk ontstijgen van de alledaagse werkelijkheid en het samen vieren van het leven. De polonaise belichaamt dat gevoel als geen ander. Het is een dans die mensen verbindt, die vriendschappen smeedt en vreemden even als kameraden laat voelen. En misschien is dat wel het mooiste van Carnaval: het gevoel dat we, hoe verschillend we ook zijn, altijd samen kunnen dansen.