Terrasjes pakken is een grote bezigheid van mij en die van Inge. Nu we dan toch naar China en Tibet gaan moet er natuurlijk ook daar een terrasje gepakt worden. Blijkt het vanaf dag 1 in China erg moeilijk te zijn om terrasjes te vinden omdat de meesten alles binnen hebben en niet buiten zitten. Dus we waren al erg benieuwd of dit in Tibet misschien anders zou zijn. Het is en blijft toch nog een “staat” op zichzelf. Na een lange reis via de hemeltrein in Lhasa aangekomen, slenteren we door de stad en kijken onze ogen uit. Op het eerste gezicht lijken er geen terrasjes. Maar als je naar boven kijkt, staan boven op de gebouwen gewoon stoeltjes en serveren ze eten. NOU dan moet er toch ook wel een biertje te vinden zijn? En ja wel, via een warenhuis kan je de roltrap naar boven nemen. Dat is heel erg vreemd omdat het warenhuis voor 80% leeg staat. En dan boven aan moet je zoeken naar de deur richting het restaurant en jawel, een terras met uitzicht op Potala Palace, de Jokhang Tempel. Je ziet Boedisten die al biddend de ronde maken om de Jokhang Tempel. En vooral heel veel rust. Lhasa is een drukke stad en wanneer je hier boven op het terras zit en daar voor de rest geen toeristen zijn maar enkel een paar locals. Geniet je pas echt van elkaar en van het Lhasa bier dat er wordt gebrouwen in de buurt. Het is nog wel steeds doordrinken daar want een biertje is direct 0,6 liter. HEERLIJK, 25 graden, een uitzicht om nooit meer te vergeten en een biertje! Tibet is een geografisch gebied en een voormalige zelfstandige staat op het Tibetaans Hoogland. Het heeft historisch een eigen volk, cultuur, taal en twee religies: de bön en het Tibetaans boeddhisme. Sinds de invasie van Tibet van 1950-51 behoort het tot de Volksrepubliek China. Het is staatkundig verdeeld over een aantal Chinese provincies, waaronder de gehele Tibetaanse Autonome Regio en delen van Sichuan en Qinghai. Cultureel worden ook Ladakh en Sikkim in India, Bhutan en sommige delen van Nepal tot Tibet gerekend. De Tibetaanse Autonome Regio grenst in het zuiden en westen aan Nepal, Bhutan, Myanmar, en de Indiase deelstaten Jammu en Kasjmir en Himachal Pradesh. Sikkim en Arunachal Pradesh behoren er ook toe. Van noord naar oost grenst het aan de provincies Sinkiang (Turkestan), Gansu, Sichuan en Yunnan. Tot 1950, toen het Volksbevrijdingsleger Tibet binnenviel, was Tibet een onafhankelijk land, met een theocratische regering. In de uithoeken van Tibet was de macht in handen van lokale krijgsheren. Voor 1950 was de belangrijkste religieus en politiek leider de veertiende dalai lama Tenzin Gyatso. In 1959 vluchtte hij naar India, waar hij tot de democratische hervormingen van 2000 de regering in ballingschap leidde.
De hemeltrein naar Tibet pakken
Naar China gaan was in ieder geval al het plan, maar waarom het dan niet direct compleet aanpakken vraagt Inge aan mij. Dus niet alleen China maar ook Tibet is het plan en dan wel op de manier zoals je het ziet op Discovery Channel met de Hemeltrein naar Tibet. Een reis van 25 uur en meer dan 1000 KM… Normaliter vind ik een tocht van 2 uur naar Amsterdam al erg lang en als er dan ook nog eens van die luidruchtige of zatte mensen naast je zitten realiseer ik mij dat ik toch weer de auto had moeten pakken. Maar goed desalniettemin de hemeltrein zal en moet genomen worden om naar Tibet te reizen. Rust en ruimte zie je overal wanneer je over de lege hoge vlaktes reist echter voor de rust moet je niet in de trein zitten. Je wordt rond een uur of 6 wel weer gewekt door gorgelende/snurkende chinezen die vrolijk beginnen aan de noedels. Maar het is wel een ervaring! Prachtige landschappen en mensen brengen je eerst tot een hoogte van 4,5 KM. Hier staat het hoogste station van de wereld (zegt internet althans) hier mochten we even luchten. Mooi om te zien hoe snel er sigaretten weggewerkt kunnen worden haha. De reis gaat verder en duurt nog een aantal uur (aantal is relatief omdat de reis 25 uur duurt). Eenmaal aangekomen in Lhasa (Tibet) is het al avond en rijden we direct naar ons hotel. De reis was geniaal, ontroerend, lachwekkend maar vooral indrukwekkend! Mijn volgende “lange” treinreis zal de Trans Siberië expres zijn.
Wandelen over de Chinese muur
Een wandeling maken over de Chinese muur. Als een klein kind droomde ik hier al over omdat je immers als je in de ruimte was de Chinese muur zou kunnen zien. Goed ik begrijp ook wel dat dit natuurlijk niet te doen is maar desalniettemin veel discovery gezien en veel reisprogramma’s en wilde ik altijd al een keer over die muur lopen. Om 1 jaar kankervrij te vieren hebben Inge en ik onze spullen gepakt en zijn we er een maand erop uit getrokken in China en we zijn met de hemeltrein naar Tibet gereden. Een onvergetelijke reis waarbij dit toch ook 1 van mijn persoonlijke hoogtepunten was. De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde en stenen opgetrokken verdedigingslinie in het noorden van China. De ruim 6.000 kilometer lange muur, die in het Chinees lange muur van 10.000 li heet, moest het Chinees Keizerrijk beschermen tegen vijandelijke nomadische ruitervolkeren. Het complex strekt zich uit vanShanhaiguan, een stadswijk van Qinhuangdao aan de Golf van Bohai, tot de Jiayupas, nabij de stad Jiayuguan in de provincie Gansu. De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven van 359 kilometer en 2.232 kilometer aan natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen), heeft een lengte van 8.850 kilometer.[1] De huidige Grote Muur is grotendeels tot stand gekomen ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644), maar verdedigingsmuren hebben een lange historie in China. Al in de Periode van Lente en Herfst (722 v.Chr. – 481 v.Chr.) werden deze gebouwd door de talrijke staten uit die tijd. De eerste keizer van de Qin-dynastie, Qin Shi Huangdi, die China na een periode van oorlogen in 221 v.Chr. onder zijn heerschappij verenigde, versterkte bestaande muren en voegde deze samen tot een uitgestrekte verdedigingsbarrière aan de noordgrens van zijn rijk. Eerlijk moet ik wel bekennen dat wanneer je er een uurtje rond loopt je de muur ook wel gezien hebt… het is gigantisch en onvoorstelbaar maarja het is en blijft een muur en die hebben wij hier in Enschede ook.
Karaoke in Beijing (Peking) China
Een maandagavond in Beijing. We spreken Rianne en Wouter even kort overdag en spreken voor die avond af om samen naar de delicatessen markt te gaan die avond ergens in Beijing. Karaoke is een vorm van vermaak, waarbij muziek wordt afgespeeld van een lied, en de zanger in een microfoon de tekst live zingt. De stem van de oorspronkelijke zanger bij de muziek is gewist of minder luid gemaakt. Gewoonlijk wordt de tekst ook geprojecteerd, zodat de zanger een steuntje heeft, inclusief maataanduiding. Bij een stereo-opname staat de stem van de zanger meestal in het midden. Door de twee kanalen van elkaar af te trekken, wordt de zang vrijwel onhoorbaar, terwijl de muzikale begeleiding blijft. Dit kan eenvoudig gedaan worden door een luidspreker op de rode luidsprekeruitgangen van een versterker aan te sluiten. Karaoke is een populair vermaak in Oost-Azië sinds circa 1980 en heeft zich verspreid over de gehele wereld. Dus dat moeten we doen!! Vroeg op de avond lopen we rond over de markt en zien allerlei “lekkernijen”. van Schorpioen tot larven en vlinders op stokjes dan wel niet met chocolade erom. Heel stoer roep ik nog dat ik schorpioen zal en moet gaan eten die avond. “Helaas” loopt ons etentje bij het restaurant iets verder in de straat uit en is de markt afgelopen na aankomst… HE WAT JAMMER. Maar goed desalniettemin wel schildpaddensoep gehad. Maar als je het kip had genoemd had ik het ook voor waar aangenomen. Waarschijnlijk was het kat of hond en nam ik voor waarheid aan dat het schildpaddensoep was. Hoe dan ook smaakte erg goed. We hebben Rianne en Wouter beter leren kennen en wat een leuk koppel is dat zeg! Wanneer we nu de films en foto’s nog terug kijken verschijnt er bij ons weer een grote glimlach op het gezicht. Wel nu de avond was nog niet voorbij want ik heb een karaokebuddy (Rianne) gevonden en we zoeken met z’n vieren een tent op die Mr. Rock ons heeft opgeschreven. Eenmaal daar aangekomen lijkt het een normaal hotel en na een half uur met handen en voeten te hebben gepraak met de mensen daar worden we naar onze eigen kamer begeleid en kunnen we aan de gang! Er zijn Sambaballen microfoons, een karaokeset met uitleg in het chinees dus we zijn er klaar voor! Het was een top avond met top hits en top mensen! Rianne, Wouter en Inge bedankt!
De verboden stad bezoeken in Beijing (Peking)
De verboden stad in Beijing… dat klinkt net als: nee je mag dat niet doen… Dus dan wil je dat juist doen! Na het zien van de film “the last emperor” was ik altijd al benieuwd hoe het eruit zou zien daar. Vele “schat”kamers, stenen pavaljoenen en het mystieke van een stad in een stad. Die er al sinds 1420 (afgerond) staat. Op de bucketlist stond deze al een tijd en op 6 september 2010 was het zover. We mochten er naar toe. De Verboden Stad (Zijin Cheng) werd gebouwd tussen 1406 en 1420, gevolgd door de Hemeltempel (1420) en verscheidene andere bouwwerken. Het complex is verdeeld in een ‘Binnenhof’ en een ‘Buitenhof’. Het Buitenhof bestaat uit de paviljoenen Tai He, Zhong He en Bao He. Daarbij staan de zij-paviljoens Wen Hua en Wu Ying, waar de keizer belangrijke besprekingen hield. In het Binnenhof bevinden zich de paleizen Qian Qing Gong en Kun Ning Gong, met daarnaast nog enkele paviljoens en zes kleine paleizen aan de west- en aan de oost-kant. Dus na een uur lopen hebben Inge en ik het wel gezien en zoeken we een terras op. Wat erg moeilijk is in China aangezien ze dat er niet echt kennen. Ondertussen is Inge de grootste atractie van heel China geworden: Lange (in de ogen van chinezen) blonde vrouw dus moest ze regelmatig op de foto tot ze er horensdol van werd. Eindelijk een terras gevonden serveren ze alleen thee. Niet te doen met 35 graden zonder zon maar goed wat moet je anders. Na een uur worden we opgehaald en gaan we verder. Maar zoals het plein van de hemelse vrede en de verboden stad moet je gewoon een keer gezien hebben in je leven!2 uur de tijd om daar rond te kijken is ook meer dan voldoende want als je het eerste plein op loopt is het indrukwekkend en ontzettend mooi maar loop je vervolgens door het eertse deel heen en je komt bij het 2e deel ziet het er precies het zelfde uit.